Veel mensen vragen ons of je de waterkwaliteit van Aqualine waterfilters kunt meten met een TDS-meter. Het korte antwoord: dat kan niet. Een TDS-meter meet geen waterkwaliteit. Toch zien we vaak dat uitslagen worden gebruikt om te bewijzen hoe goed een filter is – maar dat laat een fundamentele misvatting zien over wat een TDS-meter eigenlijk doet.
Wat meet een TDS-meter eigenlijk?
TDS staat voor Total Dissolved Solids, oftewel totaal aan opgeloste stoffen. In de praktijk meet een TDS-meter echter alleen de opgeloste deeltjes die elektrisch geladen zijn en klein genoeg om door het elektrische veld van de meter te bewegen.
Water bevat veel verschillende stoffen:
- Positief geladen ionen zoals calcium, magnesium, natrium, zink, ijzer
- Negatief geladen ionen zoals chloride, sulfaat, fluoride
- Neutrale deeltjes zoals suiker, alcohol, veel organische stoffen, chemicaliën, microplastics
Een TDS-meter registreert alleen de geladen deeltjes. Neutrale deeltjes of grotere deeltjes worden niet gemeten. Dit betekent dat water dat chemisch vervuild is, bijvoorbeeld met aceton of pesticiden, alsnog een lage TDS-waarde kan geven, terwijl het absoluut niet “schoon” is.
Hoe werkt een TDS-meter?
De meter heeft twee elektroden met een elektrische spanning: positief en negatief. Positief geladen ionen bewegen naar de negatieve elektrode en negatief geladen ionen naar de positieve elektrode. Deze beweging van ionen veroorzaakt een elektrische stroom. Hoe sterker deze stroom, hoe hoger de TDS-waarde, weergegeven in ppm (parts per million).
Belangrijk: puur water (H₂O) zonder opgeloste ionen geeft nul aan, maar dit betekent niet dat het water “gezond” is – het bevat simpelweg geen geladen deeltjes.
Wat meet een TDS-meter niet?
- Neutrale deeltjes zoals suiker, alcohol, organische chemicaliën, medicijnen, hormonen, pesticiden
- Niet-geïoniseerde stoffen zoals silica, ammoniak, CO₂
- Microben zoals bacteriën en virussen
- Microplastics
- Deeltjes in zeer kleine concentraties (ppb – parts per billion), zoals PFAS, chromium-6, lood
Kortom: een TDS-meter kan veel potentieel schadelijke stoffen niet detecteren.
Waterkwaliteit meten kan alleen in een laboratorium
Waterkwaliteit wordt bepaald door een complex samenspel van factoren: opgeloste mineralen, sporenelementen, chemische stoffen, biologische verontreiniging en nog veel meer. Dit is alleen betrouwbaar meetbaar met gespecialiseerde laboratoriumtests.
Waarom een TDS-meter toch gebruikt wordt
In sommige gevallen, zoals bij aquariums, is een TDS-meter handig om te controleren of het mineraalgehalte in het water binnen een bepaald bereik blijft voor de gezondheid van vissen.
Aqualine waterfilters en mineralen
Aqualine filters voegen bewust mineralen toe aan het water, waardoor de TDS-waarde iets hoger kan zijn. Deze mineralen en sporenelementen zijn belangrijk voor de natuurlijke balans en vitaliteit, zowel voor mensen als voor planten. Al te puur water (H₂O) komt in de natuur praktisch niet voor en is ook niet ideaal voor consumptie.
Daarnaast hebben Aqualine-systemen een langzame filtratiesnelheid (gemiddeld 1,5 liter per uur) en geïntegreerde vitalisering, waardoor het water langer in contact blijft met filtermaterialen en natuurlijke energie krijgt, vergelijkbaar met processen in de natuur.
Conclusie
Een TDS-meter kan een indicatie geven van het aantal opgeloste ionen in water, maar zegt niets over de echte waterkwaliteit. Voor betrouwbare resultaten is een laboratoriumanalyse nodig. Vertrouw dus niet op TDS-waarden om de effectiviteit van je waterfilter te beoordelen.
Heeft u vragen over water, waterkwaliteit of Aqualine-filters? Neem gerust contact met ons op via mail of telefoon – wij beantwoorden graag al uw vragen!
